Αντικείμενα καθημερινής χρήσης και εργαλεία χάνουν την ψυχή τους. Εξανεμίζονται σε μια κοινωνία που σχεδιάζει επιτηδευμένα σύμβολα, και λιγότερο χρηστικά αντικείμενα. Όπως παλαιότερα αποκτούσαν την ψυχή, τη μαγεία, την αίγλη τους, με τα συναισθηματικά αποτυπώματα των ανθρώπων που τα χρησιμοποιούσαν, έτσι και σήμερα τα αντικείμενα αυτά, σύμβολα μιας σύγχρονης λαογραφία, ζητούν να ανακτήσουν τη χαμένη τους υπόσταση, στέλνοντας ερεθίσματα στο υποσυνείδητο και τη φαντασία μας.
Η πρακτική τυκολία, η σύμπραξη με το τυχαίο, η αμεσότητα δράσης, η εξοικείωση μιας μεγάλης ανθρώπινης μερίδας με το εικαστικό αυτό είδος, κάνει τη φωτογραφία ένα επικοινωνιακό εργαλείο με μεγάλη καλλιτεχνική εμβέλεια.